Over de Bommelse Brug

Bij een Bommels Blog hoort een oer-Hollands gedicht over Zaltbommel, wat in heel Nederland bekend is  ‘De moeder de vrouw’ :

 

Ik ging naar Bommel om de brug te zien.
Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden
die elkaar vroeger schenen te vermijden,
worden weer buren. Een minuut of tien

dat ik daar lag, in ’t gras, mijn thee gedronken,
mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd—
laat mij daar midden uit de oneindigheid
een stem vernemen dat mijn oren klonken.

Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer
kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren.
Zij was alleen aan dek, zij stond bij ’t roer,

en wat zij zong hoorde ik dat psalmen waren.
O, dacht ik, o, dat daar mijn moeder voer.
Prijs God, zong zij, Zijn hand zal u bewaren.

Uit: Nieuwe Gedichten, 1934.

 

Nijhoff dichtte deze prachtige regels voor zijn vriend Hans Philips die hem vertelde over de nieuwe Waalbrug in 1933; nu alweer afgebroken en geschiedenis. Hij had hem zelf nog niet eens gezien.

Inmiddels is er een nieuwe brug: de Martinus Nijhoff brug.

 

Op Wikipedia is de oude brug die genoemd wordt nog te zien

 

Fijn, een reactie voor B&B Bommel